Muzeum Wojska Polskiego cz I – Od potęgi do rozbioru.
Czytam ponownie wieczorami (a właściwie nocami) cykl książek historycznych Pawła Jasienicy. Skończyłem Polskę Jagiellonów, aktualnie na tapecie 3 tomowa Rzeczypospolita Obojga Narodów. Z tej okazji wybrałem się do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Aż się prosi by zrealizować plan przeniesienia muzeum do Cytadeli, gdzie nowoczesny projekt umożliwiłby ekspozycję wszystkich pamiątek, ich odrestaurowanie i zebranie w jednym miejscu (np. samolotów czy pojazdów pancernych które porozrzucane są po Warszawie), na pewno też wiele eksponatów zalega magazyny zamiast być oglądane. Aktualnie na pewno nie jest to muzeum na miarę naszej historii ale miejmy nadzieję, że to się zmieni. Natomiast to co jest wystawione sprawia bardzo dobre wrażenie, szczególnie zbroje i XV-XVI wieku oraz mundury różnych formacji z II Wojny Światowej. Aby to muzeum było kompletne potrzebne jest zapewne pięć razy więcej miejsca. Tymczasem fotograficzna relacja z wizyty w dwu częściach.
Zbroje z XV wieku. Lepiej nie zadzierać z tymi chłopakami.
Na moje oko połowa XV wieku.
Nadchodził wiek świetności Rzeczypospolitej. Złoty Wiek.
I nasza niezwyciężona (z kilkoma wyjątkami) husaria.
Czy można wyglądać lepiej ?
Za sprawą Wielkiej Litwy przyszło się Polsce bić o Smoleńsk, ponieważ wtedy aż tam sięgały granice Wielkiego Księstwa. Księstwo moskiewskie rozpoczynało swoją ekspansję terytorialną na zachód, co musiało doprowadzić do konfliktu. Na dodatek za sprawą pretensji dynastycznych i ultra katolicyzmu Wazów przyszło się nam bić również ze Szwecją. Nie da się długo walczyć na wszystkich frontach tak wielkiego państwa.
Osłabiana wewnętrznie Rzeczypospolita Obojga Narodów po 200 latach walk została ostatecznie rozszarpana przez wrogów.
Czasy Księstwa Warszawskiego
Powstania.
Po upadku kolejnych powstań Polacy nie mieli już sił i środków na kolejne. Przyszło czekać na lepsze czasy.
Strój żałobny po upadku powstania (tak wtedy manifestowały Panie utratę niepodległości)